Fz*Trip Diary !!~

เริ่มจากคุณเพื่อน ชื่อย่อ ศ ได้มีอาการคลำเจอก้อนเนื้อที่ milk ก็ไปตรวจๆๆ 
แล้วก็เจอว่าเปนก้อนเนื้อขนาดประมาณ 1.5-2 เซน
เราก็เลยแอบจับของตัวเองดูมั่ง ว่าของเรามีมั้ยฟะ ~ โอเค ไม่มี

แต่ในเวลาต่อมา ซักสองสามอาทิตย์ได้

ดันไปเจอโดยบังเอิญว่าเราก็มี -*- ก็เลยให้เพื่อน ศ ไปส่งตรวจ
ก็ไปนั่งรอตามคิว วันนั้นไปตรวจที่ รพ แห่งหนึ่งใน เชียงใหม่ ที่คนเปนล้าน -*-
พอถึงคิวตรวจ เค้าก้อให้เราไปนั่งรอหน้าห้องตรวจ คือมันจะมีหลายห้อง 
แล้วพอเราดูป้ายชื่อหมอในห้องนั้น ~ เชี่ยละ หมอผู้ชาย -*-
แล้วคือ อายุไม่แก่ไปกว่าเรามากแน่ๆ อารม นศ แพทย์ปี5-6
พอถึงคิวปุ๊บ เข้าไป หมอก็ถามๆๆ เราก็อาบบ้างอะไรบ้าง ตอบๆไป 
อารมแบบไม่มองหน้าหมอ คือ คิดหนักว่า ต้องให้หมอผู้ชายมาตรวจกรูจิงหรือ T^T
หมอก็คงแบบว่ารู้แหละนะ ก็เลย ถามว่าอยากตรวจกับหมอผู้หญิงมั้ย 
เราก็รีบตอบแบบไม่ต้องคิดเลย ค่ะ !! ~ เสียงดังฟังชัด 55

ก็เลยย้ายมาอีกห้องนึงเป็นหมอผู้หญิง ค่อนข้างใจดีมาก >///<
แต่มือหนักอย่างแรง คลำ กดๆ จนแบบ คิดในใจ โอ๊ยย กูเจ็บคับพี่
จับๆซักแปป หมอก็เอาไม้บรรทัดมาวัด 555 วัดก้อนเนื้อนี่ล่ะ 
เสร็จแล้วก็มานั่งคุย ~ จอร์จ 3.5 เซน ใหญ่กว่าของเพื่อน ศ อีก -*-
หมอก็เลยมานัดอัลตร้าซาวน์กับเจาะเข้าไปเอาเนื้อเยื่อมาตรวจอีกทีวันพุธหน้า

พอถึงวันที่นัดมาเจาะ แอบกลัวนิดนึง ไอ่ตรงที่เอาเข็มเจาะเข้าไปใน milk แล้วดูเนื้อเยื่อมาตรวจ
ปกติก็ไม่ค่อยได้เข้าโรงบาล เลยลืมไปแล้วว่า เวลาโดนเข็มฉีดยา มันเจ็บขนาดไหน
แถมคราวนี้ต้องเจาะ milk แม่งง ต้องโคตรเจ็บแน่ๆ
คือโคตรวิตกอย่างแรง แต่ก็ทำเป็นไม่กลัว เดี๋ยวเสียฟอร์ม 55 

มาถึงก็ไปอัลตราซาวน์ก่อน ขอบอกว่าหนุกหนานมากกกก เหมือนในทีวีเลย
หมอ ผญ แก่ๆคนนึง เข้ามา เราก็เขินเนอะ ก็พยายามเอาเสื้อปิดอีกข้างที่ไม่ได้ตรวจไว้
หมอแม่งดึงมือออก แล้วบอก ไม่ต้องอายๆๆ ~ เอ๊าา ก็กูอายยยอ่ะ -*-
เสดแล้ว หมอก็เอาเจลมาละเลงทั่วเลย แล้วเอาไอ่ที่ตรวจมาถูๆไถๆ แอบจั๊กจี๋ -*-
ภาพมันก็ไปปรากฏที่จอมอนิเตอร์ ให้ความรู้สึกประหนึ่งมาอัลตร้าซาวน์ดูลูกน้อย 555
ก็เห็นภาพเป็นก้อนๆปรากฏอยู่ ไถข้างซ้ายเจอแล้ว แถมไถข้างขวาให้อีก โชคดีที่ไม่เจอ 
แต่ขอบอกว่าหมอกดแรงมาก ไถแบบหนุกหนานมากก จะร้องว่าเจ็บก็เกรงใจ แต่กุเจ็บจิง -*-
จากนั้นก็บอกผล เปนก้อนเื้นื้อเฉยๆนะคะ ไม่ใช่มะเร็ง ~ เราก็ค่ะๆ ใจก้อรุ้แล้วว่าไม่ใช่แหละ
เพราะอาการตัวเองก็โคตรจะปกติหนัก alert ด้วยซ้ำ คงไม่มีอะไรร้ายแรง

เสดแล้วก็มาที่ห้องเจาะ อันนี้กลัวจิง แล้วแบบ คนเป็นล้าน แถมแต่ละรายดูจะหนักหนาเอาการ T^T
ที่นั่งเรียงหน้าห้องตรวจด้วยกัน 6-7 คน แม่ง มาเจาะคอกันซะ 5 คน แถมบรรยากาศแวดล้อมนี่ก็สุดๆ
คนเดินไปเดินมา หมอกับนศ.แพทย์วิ่งเข้าออกห้องนั้นห้องนี้ วุ่นวายมากกก
มีแต่คนเจ็บหนักๆ คุณป้าคนนึงก็ดูเปนอาการแพ้คีโม ผมร่วงเยอะมาก มีลุงนอนรถเข็น
เห็นแล้วเกิดสดับสุดๆ เข้าใจฟีลพระพุทธเจ้า เกิด แ่ เจ็บ ตาย ขึ้นมานิดนึงเลย Y______Y
แล้วก็นั่งรอแบบนานมากกก ก็มีป้าคนนึงออกจากห้องเจาะมา กำ milk มาทำหน้าตาเจ็บสุดๆ
ใจเราก็แบบ เชี่ยล่ะ ต้องโคตรเจ็บแน่เลย เห็นเค้าเจ็บขนาดนั้นแล้วเราก็ซีดเลยนะ -*-
แถมได้ห้องที่ป้ายหน้าห้องเป็นหมอผู้ชายอีก แม่งง อะไรก็จะซวยชนาดนั้นน
นั่งไปซักพักก็ถึงคิวเรา เข้าไปในห้อง อ้าวหมอไม่อยุ่ ก็ไปนอนรอบนเตียง
ป้าผู้ช่วยก็มาจัดการจัดที่ทางให้เราปุ๊บ หมอก็เข้ามา โอ้ว หมอผู้หญิง โชคดี 555
แล้วหมอก็ถามๆๆ ว่าไปอัลตร้าซาวมาแล้วใช่มั้ยคะ เราก็บอกว่าใช้ เค้าบอกว่าเป็นก้อนเนื้อ
หมอก็งั้นก็แสดงว่าไม่ใช่มะเร็งเนอะ เราก็รีบเลย งั้นไม่ต้องเจาะก็ได้ใช่มั้ยคะ (555)
แต่หมอก็บอกมาอย่างใจดี และอธิบายอย่างจิงจังว่า ตรวจก็ดีนะคะ จะได้ยืนยันว่าไม่ใช่จิงๆ
เราก็ค่ะๆ แต่ใจคือ กุกัวเจ็บ !!! ~~~ หมอยังบอกอีกว่า มันจะเจ็บนิดนึงเนอะ เพราะเป็นที่อ่อน
เชี่ยล่ะ ~ บอกย้ำอีกว่าเจ็บ เราก็โอ๊ยยยย เจ็บแน่ๆๆๆๆ เครียดเลย แอบเหลือบมองไปทางซ้าย
เห็นเข็มฉีดยาวางอยู่สองอัน โอ๊ยยย กลัวน้ำตาจะไหล -*- เสดแล้วปุ๊บบ หมอก็ทำท่าจะเจาะ
เราก็หลับตาเลย มือซ้ายกำขอบเตียงแน่นเลย มือขวายกมาปิดตา กลั้นหายใจ เกร็งซะ ~~
แล้วก็ จึ้กกกก รู้สึกว่าโดนเข็มจิ้มเข้ามาแล้วล่ะ แต่แม่ง ..... ไม่เห็นเจ็บมากเท่าไหร่เลย -*-
คือคิดว่าจะเจ็บ 10 แต่เ้อาจริง เจ็บแค่ 1 ~ หมอก็ดูดๆ เอาป้ายสไลด์ แล้วก็ให้นั่งรอผล
ออกมานี่คือ เปนฟีลแบบ เจ็บนิดๆนะ แต่ไม่ได้เจ็บเยอะอย่างที่คิดไว้ สรุปคือ กูกลัวไปเองใช่มั้ย -*-

เสดแล้วก็ไปฟังผล เค้าก็บอกว่าไม่ใช่มะเร็ง เปนก้อนเนื้อนี่แหละ แล้วก็ถามว่าจะผ่าออกมั้ย
เราก็ไม่อยากผ่าตัดเนอะ ก็บอกไม่ผ่าดีกว่า หมอก็บอกงั้นต้องมาดูอาการอีก 4 เดือน เราก็ค่ะๆ
แล้วอีกแปป หมอก็บอก แต่ที่้จิงก็น่าจะผ่านะ เพราะมันใหญ่ โอกาสจะหายไปเองก็ยาก 
เอ๊าาาา ~~ สรุปก็คือต้องผ่า ตอนนั้นคือแบบ โอ๊ยยย กูไม่อยากนอนโรงบาลลลลล ไม่กลัวผ่าเลยนะ
เพราะรุ้ว่ามันต้องฉีดยาชา ไม่ก็ยาสลบคงไม่เจ็บ แต่ที่กลัวคือ นอนโรงบาล แง่งงง เกิดมายังไม่เคยนอน 
นัดวันผ่าอะไรๆ เรียบร้อย ก็ไปทำเรื่องสิทธิประกันห่าเหวไรนี่แหละ วุ่นวายมากกกก ซึ่งเรื่องนี้ขี้เกียจพิม
แต่ขอบอกว่าวุ่นวายมากกก เรื่องบัตรทองที่ไม่รุ้ตัวว่ามีตั้งแต่ชาติไหน 
เรื่องส่งตัวโรงบาลอะไรไม่รุ้ วุ่นวายสุดๆ วุ่นวายถึงขนาดต้องย้ายโรงบาลอ่ะคืดดู -*-

มาที่โรงบาลใหม่ อันนี้ใกล้บ้าน แล้วก็คนน้อยกว่าเลยไม่ค่อยเท่าไหร่ 
แต่คิดว่าหมอ รพ ที่แล้วเก่งกว่าก็เลยแอบกังวล สรุปว่า ต้องมาผ่าที่โรงพยาบาลนี้
แล้วก็ต้องนอน โฮกกกกกกกกกก กูกลัววว ไม่อยากนอนโรงบาล แงงงงงงงงงง
แถมตอนแรกพยาบาลจะให้อยุ่ห้องที่มีสองเตียง เราก็แม่ง เป๊ะเลย 5 แพร่ง ตอนแดน D2B เชี่ยละไง
ก็เลยงอแง แม่เลยขอห้องพิเศษให้ เย้ ผ่านไปด่านนึง แต่ก็ยังได้นอนโรงบาลอยุ่ดีล่ะวะ -*-

เข้าห้องไปปุ๊บ เออสภาพห้องก็น่ากลัวดี เราก็จิ้นไปล่ะ หนังผีกี่เรื่องที่เกี่ยวกับโรงบาล
ตลอด 22 ปีในชีวิตที่ผ่านมา ประมวลผลอย่างรวดเร็วในหัวสมอง คือกลัวผีมากกว่ากลัวผ่าตัดอีก จุดนี้

ญาติๆก็มาเยี่ยมอย่างล้นหลามมาก ทุกคนจะถามเราว่ากลัวมั้ย ไม่ต้องกลัวนะ ไม่เจ็บหรอก
แต่เราที่สดับกับฟีล กูกลัวไปเองว่าเจ็บโคตรๆ แต่เจ็บนิดเดียวมาหมาดๆ ก็เลยไม่รุ้สึกกลัวเท่าไหร่
แถมหมอบอกว่าจะวางยาสลบ เราก็เออ สบายเลย จะได้ไม่รุ้สึกตัวว่าโดนกรีด โดนทำอะไรไปบ้าง 555

แล้วโชคดีอีกอย่างคือ หมอที่จะผ่าให้คราวนี้เป็นอาจารย์หมอที่ได้รับการันตีมาว่าเทพมาก
เปนหัวหน้าทีมผ่าตัดของรพ แรกที่เราไปตรวจ เราก็เลย โอเค มั่นใจ หายห่วง นอนรอหมอมาอย่างเดียวเลย

เข้าไปเชกอินห้องตอน 9 โมง เราก็ซัดข้าวไปเรียบร้อย 
พอพยาบาลเอาป้ายงดน้ำอาหารมาวางหลังจากนั้น ก็เอ๋อเลย คือเพิ่งกินไปอ่าค่ะ -*-
เค้าบอกงั้นก็งดเลยหลังจากนี้ เดี๋ยวหมอจะมาตรวจ รอถึงเที่ยงกว่า หมอก็ยังไม่มา
แม่กับป้าก็บ่นๆๆๆๆ เราก็นอนเล่นเกมไป (บอกแม่ให้เอาโนตบุคติดมาด้วยแก้เบื่อ 55)
เที่ยงปุ๊บหมอมา มาจับๆๆๆ คลำำำำ ไม่ถึง 1 นาที บอกว่า งั้นเดี๋ยว 5 โมง นัดผ่าละกัน 
โอ้ว จอร์จ ตรวจ ไม่ถึงนาที นัดผ่าเลย คุณลุงเทพมากคับ -*-

ระหว่างนั้น เค้าก็ให้เราไปอาบน้า จะได้มาเจาะน้ำเกลือแล้วนอนรอหมอ 
ก็รีบๆอาบๆๆ รีบล้างหน้า ห้องน้ำโรงบาลเสือกหลอดเสีย 1 ดี 1 ห้องน้ำก็สลัวๆ ได้ฟีลหนังผีมากกก
ตอนล้างหน้าในกระจกก็แม่งระแวง เงยหน้ามาจะมีอะไรอยุ่ข้างหลังมั้ยวะ T^T 
(แต่อีกความคิดที่แทรกเข้ามาทันที ณ จุดนั้น ก็คือ ฉากเหมยลี่กับป๊านั่งขี้ในส้วม 55 ฮาแตก)

เสดแล้วก็เจาะน้ำเกลือ พี่พยาบาลก็บอกว่า ไม่ต้องกลัวนะคะ อาจจะเจ็บนิดนึง อย่าดิ้นนะคะ
เราก็พูดในใจ มันไม่เจ็บขนาดนั้นหรอกน่า อย่าพูดให้วิตกสิฟะ -*-
ก็เจาะน้ำเกลือไป ช่วงนั้นก็นั่งๆนอนๆรอหมอ เล่นเกมมั่ง ดูทีวีมั่ง 
(ทีวีก็ดันเจอช่องที่มัน เป็นเรื่องมหาลัยสยองขวัญอีกนะ จะหลอนอะไรกูนักหนา 
แถม รพ นี้ ก็เสือกมีลิฟท์สีอดงกับเค้าด้วยอีกต่างหาก เริ่ดด T^T)
แต่แบบว่าทำตัว alert ไปหน่อย ก็เลยเลือดย้อนเข้าสายน้ำเกลือนิดนึง -*-

เสดแล้วซัก 4 โมง เออ เราก็ ทำใจ จะผ่าแล้วๆๆๆ พยาบาลเข้ามาปั๊บ หมอขอเลื่อนไปเปนสองทุ่มนะคะ
แป่วววว ก็ได้รออีก คือ จุดนี้หมดฟีลกลัวผี กลัวผ่า หมดฟีลกลัวทุกสิ่งละ -*- ถึงขั้นหลับรอหมอเลย

เสดแล้วปั๊บทุ่มกว่าๆ เค้าก็มารับตัวไป ก็เดินไปนอนเตียงหน้าห้อง เตียงที่จะเข็นพาไปห้องผ่าตัด
แอบตื่นเต้น เกิดมาไม่เคยนอน (และไม่อยากนอนด้วย 55) ภาพที่ไหลๆไปก็เห็นเปนเพดานไหลๆ
ประหนึ่งฉากเปิดเรื่อง 5 แพร่งของ แดน (หรือเรื่องอื่นวะไม่เเน่ใจ 55) แล้วก็ปั๊บ เข้าไปในห้องผ่าตัด

เราด้วยความที่อยากรุ้อยากเห็นก็เลยมองซ้ายมองขวา ดูว่ามันมีอะไรมั่งในนั้น ก็มีห้องเล็กๆย่อยๆอีกเยอะ
ทั้งห้องแต่งตัวของพวกหมอ พยาบาล ห้องเก็บของ แล้วก็เจอป้ายห้องพักฟื้น ใจก็คิด เออผ่าเสดคงได้มานี่
เสดแล้วเค้าก็เข็นเราเข้าไปในห้องผ่าจิงๆ เค้าไปปั๊บก็โดนย้ายลงเตียงที่ใช้ผ่า ก็ไปนอนรอ 
ฟังหมอวางยาที่เป็นเกย์นั่งเม้าท์กับพยาบาลไปด้วย เตรียมยาสลบไปด้วย จุดนี้ยังไม่เห็นหน้าหมอที่จะผ่าเรา
แล้วพยาบาลก็เข้ามาจับแขนซ้ายขวาเราวางขึงไว้ข้างๆ ฟีลแบบวิทรูเวียนแมนที่กางแขนสองข้างออก -*-
ข้างซ้ายใส่ที่วัดความดัน ข้างขวาใส่ไอ่ปลอกอะไรไม่รุ้ที่นิ้วที่เห็นในหนัง ที่มันดังตึ้ดๆๆๆ 
ระหว่างรอหมอเราก็มองสำรวจห้องผ่าตัด นานๆทีจะได้เข้ามาเนอะ ผนังนี่ไฮโซ สีดำแกรนิตมันวาวเลย
เหนือหัวเราก็เป็นไอ่ไฟใหญ่ๆที่ใช้ส่องตอนผ่า ปลายเท้าก็มีนาฬิกา เตียงอะไรไม่รุ้ แล้วก็กองผ้าน่ากลัวๆ
นอนมองซ้ายขวาได้ซักแปป หมอดมยาก็เอาไอ่ที่ครอบหน้า ให้สูด บอกว่า สูดนะครับ ออกซิเจน
เราก็เถียงในใจเรย กูรู้หรอกว่ามันเปนยาสลบ 555 // เพราะแม่เคยเล่ามุขนี้ให้ฟังแล้ว ว่าเคยมีคนบอกงี้ กร๊ากกก
เราก็สูดๆๆ ตอนสูดก็ลังเลว่ะ สูดแล้วมันต้องหายใจออกมั้ยวะ แล้วทำไมสูดปั๊บแล้วไม่สลบ
ก็เลยถอนหายใจออก แล้วก็สูดๆๆ สูดได้ 5 รอบ ก็คิดในใจ ทำไมยังไม่สลบ ก็สูดๆๆๆอีก แล้วหลับไปตอนไหนไม่รุ้

พอตื่นมาปั๊บ ความรุ้สึกแรกก่อนลืมตาคือ เจ็บละ เจ็บตรงที่โดนผ่า เจ็บแบบระบมๆ ให้คะแนนเจ็บ 6-7 จาก 10
เราก็ลืมตา ปั๊บบบบ เบลอครับ ลืมตาแล้วภาพเป็นฝ้า เบลอหมดเลย เหมือนมีอะไรมาบังตาไว้เลย
เราก็ปวดๆๆๆ ก็เลยหลับตา แล้วก็จำได้ว่ามีพยาบาลคุยไรไม่รุ้กัน แล้วมีคนเอาสายออกซิเจนมาเสียบจมูก
เราก็คิดในใจ เฮ้ย ออกซิเจน อยากสูดมานาน อยากรุ้ว่าเปนไง ก็เลยสูดๆๆก็ไม่เหนรุ้สึกพิเศษอะไร เซงเลย - -
เสดแล้วช่วงนั้นคงสลืมสลือ เจ็บด้วย ก็เลยนอนหลับตานิ่งๆพยาบาลก็มาถามรุ้สึกตัวมั้ยอะไรซักอย่าง
เราก็พยักหน้าๆ ตอนนั้นอาการปวดที่แผลลดลงจาก 6-7 บ้างละ อาการที่ตามมาคือ เวียนหัวมาก จะอ้วก
ซึ่งนั่นคือ อาการข้างเคียงจากการโดนยาสลบนั่นเอง เสดแล้วเค้าก็เอาเราลงเตียงจะเข็นกลับห้องพัก
ตอนนี้สายตาหาเบลอแล้ว แต่โคตรอยากอ้วกเลย เวียนหัวสุดๆ พยาบาลก็ถามอีกเจ็บมั้ยคะ เราก็พยักหน้า
ใจอยากพูดว่า เจบสิคะ 555 แต่จุดนั้นไม่มีแรงอ้าปาก 55 พอเข็นกลับห้องปั๊บ ก็นอนๆ ซักแปป 
หัวหน้าพยาบาลเข้ามา เอาก้อเนื้อที่ผ่าออกมา เอามาให้แม่ดู เราก็โคตรอยากดูเลย สังขารก็ไม่เจียม
พยายามผงกหัวขึ้นดู 55 แม่เลยเอามายื่นให้ดูใกล้ๆ เราก็ยังจะมีใจ อ้าปากบอกไป ถ่ายรูปไว้ดิ (555)
แต่แม่ก็ไม่ได้ถ่าย เพราะเค้าจะรีบเอาไปตรวจ (เซงเลย) มันเป็นก้อนเกลี้ยงๆ สีขาวๆขุ่นๆ 
แล้วก็มีเยื่อสีแดงๆอะไรไม่รุ้ หลุดอยุ่ข้างนอกที่ก้นขวดที่ใส่มา
ถ้านึกไม่ออกให้คิดว่ามันคล้ายๆกับตับขาวอ่า (คนเหนือคงจะเกทว่าเปนยังไง)

พอเสร็จทุกสิ่งก็นอนพัก แต่ตอนนั้นคือไม่ง่วง แล้วก็ไม่ค่อยเจ็บตรงที่ผ่ามากด้วย
อาจเป็น้พราะยาแก้ปวดที่เภสัชเอามาให้กินมันดีเลยไม่ปวด 
เม็ดสีเขียว แอบดุชื่อยา GESICA ใจก็คิดไป เจสสิก้า โซนยอ 555 ยังจะเกาหลีได้อีก
ตอนนอนพักก็นอนไม่หลับ เลยนอนดูประกวดซูเปอร์สตาร์กับป้ากับแม่ที่มานอนเฝ้า
จนแม่หลับไปลแ้ว ป้าก็จะหลับตาม เราก็ยังไม่อยากหลับ แต่ก็จำใจต้องหลับ 
นอนได้แป๊บ ฟีลกลัวผีโรงบาลก็เข้าสิงละ คิดนู่นคิดนี่ไปเรื่อย จนแปปๆบรุษพยาบาลก็เข้ามา
วัดไข้ วัดความดัน แล้วก็เข้ามาอย่างงั้นตลอดคืนเลย ทุก 10 นาที จนฟีลกลัวผีหายไปหมด
(แต่ไอ่วัดความดันนี่คือ มึงจะรัดแขนกูแรงไปมั้ย เจ็บแขนยิ่งกว่าเจ็บแผลผ่าตัดอีก -*-)

เสร็จแล้วก็ตื่นมาซักตี 5 ตื่นก่อนแม่ก่อนป้าอีก อารมณ์แบบว่าไม่ชินที่ทาง -*-
ก็นอนรอๆ รอหมอมาตรวจอาการ ตื่นมาคือ ไม่เจ็บแผลเลยยย ก็เจ็บนิดๆ ให้คะแนนความเจ็บ 1
ไม่รุ้ว่าเพราะยาดี หมอผ่าดี หรือเพราะกูมันถึก 555 

แล้วซัก 10 โมงหมอก็มา เปิดแผลดู แล้วบอกว่ากลับบ้านได้ กีสสสสสสสส ยิ้มเลย 555
หัวหน้าพยาบาลแอบยิ้มเเซว เหนเราทำท่าดีใจออกนอกหน้า กร๊ากกกก
เสร็จสรรพ หมอก็นัดถอดไหมเสาร์หน้า ก็เก็บๆของกลับบ้าน

และจนกว่าจะตัดไหมเสร็จ แม่ก็ยื่นคำขาดเลยว่า ห้ามออกจากบ้านไปไหน TT^TT
เพราะกลัวแผลปริ แผลต่อกันไม่สนิท แล้วต้องมารื้อแล้วเย็บใหม่ ~~ สุดจะร่ายยาวว
ตอนนี้ก็เลยนั่งๆนอนๆอยุ่บ้าน นั่งมากก็ไม่ได้เพราะมันจะถ่วง เจ็บอีก -*-
ห้ามกินไก่กับไข่ เพราะจะเป็นแผลเป็น (นรกชัดๆ อยากกินไข่ดาว TT^TT)
ห้ามแผลโดนน้ำ ~ ทำให้ปัจจุบันนี้ต้องให้แม่ช่วยอาบน้ำสระผมให้ (ประหนึ่งเป็นเด็กน้อยอีกครั้ง)

ประสบการณ์ผ่าตัดก็จบลงด้วยประการฉะนี้ เด่วตอนถอดไหมจะมาพิมพ์อีกที รอเสาร์นี้ 

ปล. แผลน่ากลัวเว่อร์ 7 เข็มเน้นๆ อารมณ์รอยเย็บบนหน้าผีชัคกี้ -*-